Poland PL
Zmień kraj

Technologia produkcji opon

Zestaw składników czy mieszanka

W mieszance gumowej opony ciężarowej użyto szeregu składników. Proporcje pomiędzy tymi składnikami na które składają się kilka typów kauczuku, wypełniacze oraz pozostałe składniki, będą uzależnione od tego jakie opona ma mieć osiągi. Składniki te są mieszane w ogromnych mieszarkach znanych jako mieszalniki typu Banbury, stają się czarną, gumową mieszanką, która jest wysyłana do rozdrabniania.

Maszyna rozdrabniająca

Po schłodzeniu guma jest transportowana do specjalnej maszyny rozdrabniającej, w której jest cięta na pasy stanowiące podstawową konstrukcję opony. Na etapie rozdrabniania przygotowywane są pozostałe elementy opony, a niektóre z nich są następnie pokrywane innym rodzajem gumy.

Konstrukcja

Opona jest konstruowana od wewnętrznej strony. Elementy z włókna, stalowe pasy, stopki, osnowa, bieżnik oraz pozostałe składniki są umieszczane w maszynie do budowy opon, dzięki której każda z nich znajdzie się na odpowiednim miejscu. W efekcie powstaje coś, co wygląda na prawie gotowy produkt i znane jest jako półfabrykat opony.

Wulkanizacja

Surowa opona jest następnie poddawana procesowi wulkanizacji w gorących formach w prasie wulkanizacyjnej. W czasie procesu wulkanizacji wszystkie części opony są ze sobą łączone, a oponie nadawany jest ostateczny kształt łącznie z rzeźbą bieżnika oraz znakowaniem producenta na ściance bocznej.

Kontrola

Zanim opona zostanie dopuszczona do sprzedaży, musi przejść drobiazgową kontrolę jakości. Kontrola jakości rozpoczyna się od oględzin przez wyszkolonych inspektorów, a następnie opona jest kontrolowana przy użyciu maszyn, które są w stanie wykryć nawet najmniejszą skazę lub niedoskonałość. Opony wybierane są z linii opon przeznaczonych do prześwietlenia promieniami Roentgena, w celu znalezienia potencjalnych wewnętrznych niedociągnięć lub wad. Inżynierowie odpowiedzialni za kontrolę jakości losowo wybierają egzemplarze schodzące z linii produkcyjnej, aby po ich rozcięciu dokonać szczegółowego przeglądu każdego elementu konstrukcji i móc potwierdzić ich zgodność ze standardami marki Goodyear.

Budowa opony

Wypełniacze:: Gumowe elementy wypełniające w miejscu połączenia stopki z dolną częścią ścianki bocznej, które odpowiadają za stopniowe przechodzenie sztywnego materiału stopki w elastyczny materiał ścianki bocznej.

Drutówka: Stalowa drutówka pozwala prawidłowo osadzić oponę na feldze oraz zapewnia hermetyczne połączenie i stabilną pozycję.

Opasanie: Warstwy stalowego kordu ułożone pod niewielkim kątem, które odpowiadają za wytrzymałość opony. Stabilizują bieżnik i zapobiegają przebiciu karkasu.

Karkas lub osnowa: Korpus opony składający się ze stopki, ścian bocznych i bieżnika.

Czefer: Warstwa twardej, odpornej na erozję gumy w strefie stopki przy kołnierzu felgi.

Paski wzmacniające: Warstwa stalowych kabli nad zagięciem radialnej osnowy, która wzmacnia i stabilizuje strefę przejścia stopki w ścianę boczną.

Mieszanka: Mieszanka gumy, oleju i innych materiałów składających się (najczęściej) na bieżnik.

Taśma ochronna: Gumowa taśma ochronna pomiędzy obręczą a dętką. Chroni dętkę przed ścieraniem i zapobiega uszkodzeniu jej przez obręcz.

Ciśnienie powietrza: Ciśnienie, do jakiego należy pompować opony, gdy są nierozgrzane. Zwykle jest wyrażane w kilopaskalach (kPa, 100 kPa = 1 bar), funtach na cal kwadratowy (psi) lub barach (1 bar = ciśnienie atmosferyczne, zwykle wynoszące 14,5 psi, zależnie od wysokości nad poziomem morza).

Wykładzina wewnętrzna: Gumowa warstwa wewnątrz opon bezdętkowych służąca do uszczelniania opony.

Indeks nośności: Maksymalne dopuszczalne obciążenie danej opony.

Radialne: Kordy osnowy są rozmieszczone w poprzek opony, od stopki do stopki. Opony radialne mają także warstwy opasania, które są poprowadzone wzdłuż obwodu opony, pod bieżnikiem. Ograniczają one ułożone radialnie kordy osnowy i stabilizują obszar bieżnika.

Osnowa: Osnowa radialna (900) przenosi siły powstające w wyniku obciążenia, hamowania i kierowania pomiędzy kołem a drogą oraz jest odporna na gwałtowne wzrosty obciążenia pod wpływem ciśnienia roboczego.

Nacinanie: Pogłębianie zużytych rowków bieżnika rozgrzaną nacinarką, aby przedłużyć okres eksploatacji.

Bieżnikowanie: Wymiana zużytego bieżnika na nowy w celu wydłużenia okresu eksploatacji karkasu.

Opory toczenia: Opory toczenia to opory powstające podczas toczenia się opony. A zatem im niższe opory toczenia, tym mniejsza siła jest niezbędna do poruszenia opony. Ich wartości zależą od wielu czynników, w tym mieszanki bieżnika i budowy opony. Opory toczenia mają bezpośredni wpływ na zużycie paliwa.

Felga: Inna nazwa koła, popularna w branży oponiarskiej. Na feldze montowana jest opona.

Ścianka boczna: Część opony zabezpieczająca osnowę, odporna na zginanie i wietrzenie.

Indeks prędkości: Maksymalna prędkość, z jaką można jeździć na danych oponach.

Bieżnik: Zewnętrzna warstwa opony, powierzchnia styku z drogą. Ma za zadanie zapewniać przyczepność i chronić karkas.

Wzór bieżnika: Konstrukcja rowków mająca na celu zwiększenie przyczepności i poprawę usuwania wody.

Dętka: Oddzielna komora powietrzna, która ma za zadanie zapobiegać utracie powietrza. Znajduje się wewnątrz opon dętkowych.

Opona bezdętkowa: Opona niewymagająca dętki.